خیلی مشاهده می شود

مقوله ای که در کارهای النی کیریاکو، طراح مد مفهومی در المپیک ۲۰۱۲ لندن و ریو ۲۰۱۶ می توان مشاهده کرد. معاون هنری وزیر ارشاد نیز چندی پیش در مسابقه زنده طراحی لباس پنجمین جشنواره بین المللی مد و لباس فجر گفته بود که فعالیت های مد و لباس کشور، به سمت مفهومی شدن سوق پیدا کند. دراپینگ یا مولاژ به قدری دقیق است که به ریاضیات مد مشهور می باشد. حتی در بسیاری از کتواکهای جهان، کمپانیهای مشهور برای طراحی این لباسها هزینههای کلان میکنند نه به قصد کاربرد، بلکه به منظور درخشش بیشتر در این مراسم خاص و پررنگ کردن وجه هنری برندشان. به نظر می رسد همانند بسیاری از حوزه های صنعتی که میان رشته ای (interdisciplinary) شده است، دنیای مد و لباس نیز از این قاعده مستثنی نیست و ما در نیم قرن اخیر، شاهد تحولی شگرف در طراحی، ساخت و تولید همه نوع پوشش ها برای انسان بودیم که تنها، با فلسفه پوشش صرف اعضای بدن، ایجاد نشده است.

در واقع در رشته طراحی پارچه، باید به ایجاد نقش و نگار بر روی تاروپود پرداخته شود به گونه ای که هنر را به منسوجات منتقل کرد. تغییر مهم دیگری که در سالهای اخیر و صنعت طراحی مد ایجاد شده، در افزایش استفاده از رایانه و فناوری دیده میشود. بنابراین صنعت فست فشن، عصر جدیدی از اصطلاح “فرهنگ مصرف کن و دور بینداز” را به وجود آورده است. لباس های عصر و شب در دهه ۱۹۳۰ بلند تا زیر زانو و کاملاً زنانه، پشت باز و اغلب بدون آستین (یا آستین کوتاه) بودند، و استفاده از دکمه ها، پاپیون ها، برش ها و کمربندها، به زیبایی لباس کمک میکردند. نکته مهمی که باید بدانید این است که ممکن است طی کردن مراحل ثبت برند برای افرادی که تجربه ای در این زمینه ندارند، کمی چالش برانگیز باشد. معمولاً طراحان آوانگارد، اقدام به طراحی لباس های مناسب برای زنان و مردان می نمایند.

برای همین، الزاما لباس هایی که با اصالت مد مفهومی طراحی و تولید می شود، کاربرد عمومی و اجتماعی ندارد. طرحی نوین در دنیای مد که تنها قصد پوشش دادن به اعضای بدن انسان را ندارد و به مقولاتی ورای تصور عمومی و سنتی ما به مد، می اندیشد. همان طور که در ابتدا عنوان شد، در روزگار امروز، بسیاری از طراحان دنیای مد و لباس بر این عقیده هستند که در طراحی های خود، لباس را متاثر از دیگر هنرها و علوم و فنون خلق کنند و امکان پوشیند لباس را طبق صفت ها، معنویات. لباسهای زنانهی آن دوره لباسهایی سنگین، بلند و تنگ بودند و مشکلات زیادی مثل محدودکردن حرکت برای زنان، دشواری شستوشو و نگهداری با توجه به امکانات آن زمان، مشکلات بهداشتی ناشی از کشیدهشدن دامن لباسها روی زمین و بسیاری موارد دیگر را همراه داشتند. در واقع لباسهای مفهومی با تلفیقی از هنرهای تجسمی و مد و لباس طراحی میشوند و در بسیاری از موارد طراحان این دست لباسها در فکر رسیدن به مرز مشترک میان این دو هنر هستند.

از همه مهمتر این کار به تضعیف برندهای اسلو فشن منجر می شود و شانس آنها برای به دست آوردن سهم کافی از بازار برای رسیدن به موفقیت و شکوفایی را کاهش می دهد. خصوصا اگر شما بسیار خلاق و تلاشگر باشید، می توانید رویای حرفه ای شدن و به شهرت رسیدن در این حرفه را در سر بپرورانید. در سکوی دوم شانس انتخاب شدن قرار گرفته اند. قرار نیست همه لباسهای مفهومی کاربردی باشند و هیچ اشکالی ندارد این لباسها برای درخشیدن در پشت ویترینها طراحی نشوند و هیچ اجباری بر کاربردی بودن آنها نیست. مد مفهومی، به دنبال مفهوم است و تنها پوشش بخش یا کل اعضای بدن را ملاک عمل خود قرار نمی دهد. در واقع، لباس های مفهومی، اندام آدمی را به عنوان ابزاری برای انتقال یک نوع طرز تفکر و اندیشه یا صفت درونی او در نظر می گیرند و نه الزاما پوششی برای بخش یا کلی از جسم وی.