آوانگارد و تاثیر آن در مد و فشن

در نسل های پیشین روبرو شدن با مسائلی مانند شبکه های اجتماعی، کامنت گذاشتن، دنبال کردن باور کردنی نخواهد بود. ترندهای مد همیشگی نیستند و بعد از مدتی کاملا از چرخهی فشن خارج میشوند؛ اما به طور کلی اگر به دنبال راهی هستید تا استایل به روزتر، جذابتر و مدرنتری داشته باشید، دنبال کردن ترندهای فشن و رعایت برخی نکات حتما در این مورد به شما کمک خواهد کرد. در این دوران استایل مد برای زنان شامل پیراهنهایی با دامن زیر زانو، اغلب با کمربند و بدون جوراب همراه با یک کلاه نسبتاً کوچک و استایل مد برای مردان کتوشلوارهای سهتکهی نسبتاً گشاد و بلند همراه با جلیقه و کراوات بود. مطالعه در مورد طراحان مد مورد علاقهیتان، میتواند راهی برای درک بهتر مسیر موفقیت شما در صنعت مد باشد. با گذشت زمان بهتدریج استایلهای ضدِ مد دیگری، تحت تأثیر شرایط طبیعی، فرهنگی، هنری یا سیاسی جامعه، شکل گرفتند. سپس در سال ۱۵۰۰ میلادی که صنعت مد و فشن وارد فرانسه شد و انواع آستینهای مختلف مردانه را طراحی کردند، تصمیم گرفتند برای اتصال آستینها از دکمه سردست استفاده کنند و اینطور شد که کاربرد این دکمهها از میدان جنگ وارد عرصه مد و فشن شد و امروزه با طرحهای بسیار شیک و کلاسیکی در بازار ارائه میشود.

بهعنوان نمونه در اواسط دههی ۵۰ قرن ۱۹ میلادی و همزمان با محبوبیت سبک موسیقی راکاندرول استایلی شامل شلوار جین و تیشرت ساده بهعنوان استایل ضد مد از سوی جوانانی که باز هم نمیخواستند از استانداردهای تحمیلشده از سوی جامعه تبعیت کنند پذیرفته شد. البته در بیشتر موارد خود این افراد هم نمیدانند چرا دقیقاً دوست ندارند لباسهای مد روز بپوشند. البته بایداین سبک را زیرشاخه عکاسی تبلیغاتی هم دانست. بلومر نوعی سبک پوشش است که در آن دیگر خبری از دامنهای سنگین و بلند، کلاههای بزرگ، سنگین و پرزرقوبرق و لباسهای زیر تنگ نیست. لباسهای زنانهی آن دوره لباسهایی سنگین، بلند و تنگ بودند و مشکلات زیادی مثل محدودکردن حرکت برای زنان، دشواری شستوشو و نگهداری با توجه به امکانات آن زمان، مشکلات بهداشتی ناشی از کشیدهشدن دامن لباسها روی زمین و بسیاری موارد دیگر را همراه داشتند.

ضد مد گاهی برای توصیف استایلی استفاده میشود که بهصورت هدفمند و جهتدار، بهعنوان مثال تمسخر برندپوشی یا بهچالشکشیدن زیبایی، پذیرفته میشود، گاه لباسهایی را تعریف میکند که حالتی نامتعارف و عجیب دارند و گاه برای استایلی بهکار برده میشود که سابقه نداشته و بدیع است. دهه ۱۹۲۰ را میتوان نقطه عطفی در تاریخچه مد و فشن دانست چراکه در فاصله بین دو جنگ جهانی اتفاق افتاد و دوران طلایی مد فرانسه بود. در حقیقت دو هنر با هم ادغام شده تا سبک و استایل زندگی و همچنین شناساندن و ترغیب مردم به کالایی خاص را به عهده دارند. در جهان این سبک عکاسی بسیار مشهور و پرطرفدار بوده و البته انجام آن هم مهارت بسیاری میطلبد.این یعنی هر فردی قادر نیست به عنوان عکاس مدلینگ یا فشن شناخته شود و باید آموزش لازم در آن داشته باشد.

یعنی این که لباس ها فقط محدود به یک شهر یا یک استان نمی شود بلکه ممکن است در سرتاسر کشور و قاره ها وجود داشته باشد. لباسهای پاره و کثیف که با زنجیر یا گره به هم متصل میشدند و همراه با اکسسوریهای عجیبوغریب بودند در آن دوران یعنی در نیمهی قرن ۱۹ کاملاً ضد مد بودند. عکاسی مد و فشن ژانری بوده که در آن عکاس با هدف زیبا جلوه دادن لباس، زیورآلات و نوع پارچه به شکل حرفهای عکاسی میکند. شهرهایی که تاثیر به سزایی بر صنعت مد در سطح بین المللی می گذارند و در استایل های مختلف از آن شهرها ریشه می گیرد. یک ترند کلیدی مد و فشن دیگر که امسال صفحههای اینستاگرام را تسخیر کرد دامنهای طرح پلنگ«ناومی» Naomi مشهور است، بود. از دیگر تفاوتهای این دو اصطلاح میتوان به زمان آن اشاره کرد.